PINK RADIO
Olivia Rodrigo – you seem pretty sad for a girl so in love
Ένας δίσκος που ξεκίνησε ως love story και κατέληξε να είναι κάτι πιο σύνθετο με μεικτά αποτελέσματα και μία εξαιρετική έκπληξη που ακούει στο όνομα Robert Smith.
Αυτή τη φορά θα βγούμε λίγο έξω από το comfort zone μας και θα μιλήσουμε για το τελευταίο album που άκουσα, που κυκλοφόρησε την Παρασκευή 12 Ιουνίου. Να πω την αμαρτία μου: δεν έδωσα όλη μου την προσοχή. Το άκουσα παράλληλα με άλλες εργασίες. Παρόλα αυτά, πήρα μια πολύ καλή γεύση από τη νέα δημιουργία της Olivia Rodrigo και το ότι με κράτησε μέχρι τέλους λέει κάτι από μόνο του.
Να πούμε εδώ οτι η Olivia Rodrigo είναι 23 χρονών τραγουδίστρια-τραγουδοποιός από την Καλιφόρνια, που ξεκίνησε από σειρά Disney+ και κατέκτησε τα charts παγκοσμίως το 2021 με το “Drivers License”. Το ντεμπούτο της SOUR (2021) της χάρισε τρία Grammy, και το δεύτερο Guts (2023) επιβεβαίωσε ότι δεν ήταν τυχαίο φαινόμενο, εκεί ήταν που πολλοί, μεταξύ αυτών κι εγώ, αρχίσαμε να την παρακολουθούμε πιο προσεκτικά. Το Guts είχε δόντια. Είχε χαρακτήρα. Είχε pop-punk ενέργεια που έκανε τα πράγματα ενδιαφέροντα. Οπότε οι προσδοκίες για τον τρίτο δίσκο ήταν αναλόγως υψηλές.
Ήχος, ύφος, παίξιμο
Ο δίσκος ξεκίνησε ως κάτι εντελώς διαφορετικό. Η Rodrigo ήθελε να γράψει έναν δίσκο για τη χαρά του να ερωτεύεσαι — love songs, ευτυχισμένα, αισιόδοξα. Φαίνεται όμως πως ο χωρισμός με τον σύντροφό της ήρθε ακριβώς όταν ετοίμαζε τα τελευταία κομμάτια. Αποτέλεσμα; Ένας δίσκος που δεν έχει τακτοποιημένο τέλος — που μοιάζει σαν να ακούς κάποιον να επεξεργάζεται ό,τι του συμβαίνει σε real time. Αυτό, κατά τη γνώμη μου, είναι η πιο ανθρώπινη εκδοχή του να φτιάχνεις μουσική. Και σε αυτό το σημείο ο δίσκος είναι αδιαμφισβήτητα αληθινός.
Ξεχάστε το pop-punk του Guts. Εδώ η Rodrigo στρίβει προς έναν 80s-New Wave ήχο — synths, ατμοσφαιρικές κιθάρες, reverb, σκοτεινά χρώματα. Αναφορές σε The Cure, Modern English, Devo, χωρίς να αντιγράφει, αλλα να μαθαίνει μέσα απο ένα οδοιπορικό. Στις καλύτερες στιγμές του, αυτό ακούγεται ωραίο αλλά στις λιγότερο καλές, νιώθεις ότι κάτι λείπει και θα ήθελες να πηγαίνει λίγο παραπέρα, να τολμά περισσότερο. Η αλήθεια είναι ότι το “drop dead”, το lead single που υποτίθεται ότι ανοίγει την νέα εποχή, με άφησε σχετικά αδιάφορο. Ωραίο, τακτοποιημένο, αλλά άοσμο δεν ήταν αυτό που περίμενα μετά το Guts.
Στίχοι
Εδώ είναι όπου η Rodrigo κερδίζει πάντα. Γράφει σαν να κρατά ημερολόγιο — και αυτό δεν είναι κακό, είναι η δύναμή της. Οι στίχοι είναι απλοί, ακριβείς, και σε χτυπάνε ακριβώς εκεί που πρέπει. Στο “less”, μόνη με το πιάνο:
"If loving me means letting go and wishing me the best / Then I guess I wish, I wish, I wish you loved me less."
Δεν χρειάζεται τίποτα άλλο. Το “begged” έχει μια αλήθεια που δεν συναντάς συχνά στην mainstream pop. Αν και σε κάποια σημεία, κυρίως στο πρώτο μισό του δίσκου, οι στίχοι είναι λίγο πιο προβλέψιμοι. Η συνολική εικόνα είναι ώριμη για την ηλικία και τα βιώματά της. Σίγουρα ξεφεύγει απο τους απρόσωπους στίχους και σεμπερασματικές αναφορές… της εποχής μας
Η συνεργασία με τον Robert Smith
Εδώ πρέπει να σταθούμε λίγο. Το “what’s wrong with me” είναι duet με τον Robert Smith των The Cure, και κανείς δεν το ήξερε μέχρι που οι δύο τους εμφανίστηκαν μαζί live στο Primavera Sound στη Βαρκελώνη. Ο Smith δεν είχε πει τίποτα ούτε στα υπόλοιπα μέλη των The Cure.
Αυτό είναι ένα από τα καλύτερα music moments της χρονιάς. Στο κομμάτι, η Rodrigo θρηνεί για το τι της έκανε η σχέση ψυχολογικά, και ο Smith μπαίνει στο δεύτερο verse ηχώντας την ίδια σκέψη — “Head just keeps on pounding with / The simple thought / What if this isn’t what I want?”
Στο τελευταίο chorus τραγουδάνε μαζί. Ο ίδιος ο Smith μετά τη live εμφάνιση δήλωσε:
"I'm slightly in awe of how easy she finds it all."
Robert SmithΜε την απάντηση να έρχετε απο την Olivia και να ξετυλίγει αυτό το Cross-generational goth bonding που σου επιβεβαιώνει τον τρομερό άνθρωπο και καλιτέχνη Smith αλλά και το χαρακτήρα μια νέας καλιτέχνιδας που στα 23 της χρόνια έχει κατακτήσει πολλά και μπορεί να δεί πέρα απο την δική της επιτυχία και να αναγνωρίσει οτι ο δρόμος που βαδίζουμε και πετυχαίνουμε τους στόχους μας έχει στρωθεί και απο άλλους
Robert has been soundtracking my life for as long as I can remember.
Olivia RodrigoHighlights
“maggots for brains” — Το πιο παράξενο, το πιο σκοτεινό, το πιο ενδιαφέρον κομμάτι του δίσκου. Εδώ η Rodrigo αφήνεται και το αποτέλεσμα δείχνει πού θα μπορούσε να πηγαίνει.
“the cure” — Το δεύτερο single και ένα από τα ισχυρότερα κομμάτια. Indie rock με ψυχή, references παντού, hook που δεν φεύγει. Σε mainstream επίπεδο, είναι εξαιρετικό. Σε σύγκριση με τις πηγές έμπνευσής του; Λίγο πιο ήπιο από ό,τι θα ήθελες — αλλά αυτό είναι ίσως υπερβολικά αυστηρή κριτική.
“what’s wrong with me” (feat. Robert Smith) — Δεν χρειάζεται πολλά λόγια.
“less” — Η πιο ήσυχη, η πιο συγκινητική στιγμή στο δίσκο με στίχους που αγγίζουν πολλούς νέους εκει έξω
Συμπέρασμα
Το you seem pretty sad for a girl so in love είναι ένας καλός δίσκος που κάποιες φορές θέλει να είναι εξαιρετικός αλλά δεν το καταφέρνει πάντα.
Το πρώτο μισό είναι λίγο πιο ομοιόμορφο χωρίς να σου αφληνει κάποια ιδιαίτερη αίσθηση, ο ήχος παίζει ασφαλέστερα από ό,τι υπόσχεται και μένεις με την αίσθηση του “τώρα θα γινει” που δεν γινετε ποτέ όμως ή κλαλύτερα σχεδόν ποτέ.
Αλλά όταν ανοίγεται — στο “maggots for brains”, στο “cigarette smoke”, στο “what’s wrong with me” — θυμάσαι γιατί αυτή η κοπέλα είναι διαφορετική από τους υπόλοιπους. Σε μια εποχή όπου το mainstream pop έχει γίνει σε μεγάλο βαθμό ανώνυμο, αυτός ο δίσκος έχει πρόσωπο, και για αυτό και μόνο αξίζει να του δώσετε μια ευκαιρία.
