Σήμερα το Reign In Blood θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους δίσκους στην ιστορία του heavy metal. Όταν όμως κυκλοφόρησε το 1986, τα πράγματα δεν ήταν ακριβώς έτσι. Ο Dave Lombardo θυμήθηκε την περίοδο που οι Slayer ηχογράφησαν τον τρίτο τους δίσκο και εξήγησε ότι η αναγνώριση δεν ήρθε τόσο γρήγορα όσο ίσως φανταζόμαστε σήμερα.
Με αφορμή τη συμπλήρωση 40 χρόνων από την κυκλοφορία του άλμπουμ, ο πρώην ντράμερ των Slayer μίλησε στον Ed Hack του This Day In Metal για την πορεία του συγκροτήματος, την αρχική αντιμετώπιση του δίσκου και τη στιγμή που άρχισαν να αντιλαμβάνονται την επιρροή τους στη metal σκηνή.
«Οι κριτικές δεν ήταν όλες καλές εκείνη την εποχή»
παραδέχτηκε ο Lombardo, θυμίζοντας ότι ο δίσκος που σήμερα αντιμετωπίζεται σχεδόν ως σημείο αναφοράς για το thrash metal είχε δεχτεί αρκετή αρνητική κριτική όταν κυκλοφόρησε.
Η αναγνώριση ήρθε σταδιακά
Όταν ρωτήθηκε πότε κατάλαβαν οι Slayer ότι είχαν δημιουργήσει κάτι σημαντικό, ο Lombardo εξήγησε ότι δεν υπήρξε κάποια συγκεκριμένη στιγμή.
Η αλλαγή άρχισε να γίνεται αισθητή το 1987 και το 1988, καθώς το κοινό μεγάλωνε, οι συναυλίες συγκέντρωναν όλο και περισσότερο κόσμο και το συγκρότημα προχωρούσε προς την κυκλοφορία του South Of Heaven.
Σύμφωνα με τον ίδιο, ένας δίσκος δεν γίνεται κλασικός από τη μία ημέρα στην άλλη. Χρειάζεται χρόνος για να φανεί η πραγματική του επιρροή και ακόμη περισσότερος για να αποκτήσει τη θέση που του αναλογεί στην ιστορία της μουσικής.
Ένα από τα πρώτα σημάδια ήταν όταν άρχισαν να εμφανίζονται νεότερα συγκροτήματα που προσπαθούσαν να αντιγράψουν τον ήχο των Slayer.
Ο Lombardo θυμήθηκε μουσικούς που τους έδιναν demo κασέτες στις συναυλίες. Όταν τις άκουγαν αργότερα στο λεωφορείο της περιοδείας, διαπίστωναν ότι αρκετές μπάντες έπαιζαν σχεδόν όπως εκείνοι.
«Η μίμηση είναι η μεγαλύτερη μορφή κολακείας», σχολίασε, εξηγώντας ότι τότε άρχισε να καταλαβαίνει πόσο είχαν επηρεάσει τους νεότερους μουσικούς.
Από τις αρνητικές κριτικές στις συναυλίες με χιλιάδες οπαδούς
Ο Lombardo θυμήθηκε επίσης μια συναυλία στο Hollywood Palladium του Los Angeles, όταν η προσέλευση του κόσμου ξεπέρασε τις δυνατότητες του χώρου.
Όπως περιέγραψε, η κατάσταση έξω από το κτίριο ξέφυγε, δημιουργήθηκαν επεισόδια και χρειάστηκε να κινητοποιηθεί η αστυνομία.
Για τους Slayer, που λίγα χρόνια νωρίτερα ήταν απλώς τέσσερις νεαροί μουσικοί από την Καλιφόρνια, τέτοιες στιγμές έδειχναν ότι κάτι είχε αλλάξει.
Το ενδιαφέρον, πάντως, είναι ότι ο Lombardo δεν θυμάται το Reign In Blood ως έναν δίσκο που αποθεώθηκε από την πρώτη ημέρα.
Αντίθετα, αναφέρθηκε στα μουσικά περιοδικά της εποχής και στις κριτικές που διάβαζαν, αρκετές από τις οποίες δεν ήταν καθόλου κολακευτικές.
Όπως είπε, σήμερα όλοι μιλούν για το πόσο σπουδαίο ήταν το άλμπουμ, αλλά τότε οι Slayer είχαν δεχτεί αρκετά αρνητικά σχόλια. Με το πέρασμα των χρόνων, η αντιμετώπιση άλλαξε και ο δίσκος απέκτησε την αναγνώριση που γνωρίζουμε σήμερα.
Ένας δίσκος που άλλαξε το thrash metal σε λιγότερο από 30 λεπτά
Το Reign In Blood κυκλοφόρησε στις 7 Οκτωβρίου 1986, μέσω της Def Jam Recordings, και ήταν η πρώτη συνεργασία των Slayer με τον παραγωγό Rick Rubin.
Σε μόλις 28 λεπτά και 58 δευτερόλεπτα, το συγκρότημα παρουσίασε δέκα τραγούδια με έναν ήχο πιο γρήγορο, πιο επιθετικό και περισσότερο άμεσο από τις προηγούμενες δουλειές του.
Από το εναρκτήριο «Angel Of Death» μέχρι το «Raining Blood», το άλμπουμ δεν αφήνει πολλά περιθώρια στον ακροατή να πάρει ανάσα.
Η παραγωγή του Rubin έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο αποτέλεσμα, δίνοντας μεγαλύτερη καθαρότητα στα όργανα χωρίς να αφαιρέσει την ένταση και την επιθετικότητα της μουσικής.
Η κυκλοφορία, ωστόσο, συνοδεύτηκε και από αντιδράσεις. Το εξώφυλλο του Larry Carroll και κυρίως οι στίχοι του «Angel Of Death», που αναφέρονται στα εγκλήματα του ναζιστή γιατρού Josef Mengele στο Άουσβιτς, προκάλεσαν έντονες συζητήσεις και κατηγορίες προς το συγκρότημα. Οι Slayer είχαν επανειλημμένα ξεκαθαρίσει ότι η αναφορά στα συγκεκριμένα ιστορικά γεγονότα δεν αποτελούσε υποστήριξη του ναζισμού.
Παρά τις αντιδράσεις, το Reign In Blood έγινε το πρώτο άλμπουμ των Slayer που μπήκε στο Billboard 200, φτάνοντας στη θέση 94, ενώ το 1992 πιστοποιήθηκε χρυσό στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Σαράντα χρόνια αργότερα
Ο Lombardo έχει μιλήσει αρκετές φορές για τη σημασία του δίσκου και εξακολουθεί να τον θεωρεί μία από τις σημαντικότερες δουλειές στις οποίες συμμετείχε.
Σε πρόσφατη συνέντευξή του στο Loaded Radio είχε αναφέρει ότι ακόμη και σήμερα, όταν ακούει το Reign In Blood, νιώθει την ίδια ένταση που ένιωθε όταν έπαιζε αυτά τα τραγούδια ζωντανά.
Είχε μάλιστα σχολιάσει ότι αυτό που ξεχωρίζει στις παλιές ηχογραφήσεις των Slayer είναι η φυσική ενέργεια του συγκροτήματος. Οι μικρές αλλαγές στον ρυθμό, η ένταση μεταξύ των μουσικών και η αίσθηση ότι όλοι προσπαθούσαν να παίξουν ακόμη πιο γρήγορα ήταν στοιχεία που δύσκολα αναπαράγονται με την ίδια αμεσότητα στις σύγχρονες ψηφιακές παραγωγές.
Το Reign In Blood συμπληρώνει φέτος τέσσερις δεκαετίες και οι Slayer τιμούν την επέτειο με επιλεγμένες συναυλίες στις οποίες παρουσιάζουν ολόκληρο τον δίσκο.
Είναι ενδιαφέρον να ακούς τον Lombardo να μιλά για τις πρώτες αντιδράσεις, γιατί σήμερα μοιάζει σχεδόν αυτονόητο ότι το Reign In Blood είναι ένα από τα σημαντικότερα άλμπουμ του thrash metal.
Το 1986, όμως, κανείς δεν μπορούσε να γνωρίζει ποια θα ήταν η θέση του σαράντα χρόνια αργότερα. Οι Slayer απλώς έπαιζαν τη μουσική που ήθελαν, χωρίς να ενδιαφέρονται ιδιαίτερα αν θα αρέσει σε όλους.
Και ίσως αυτό να είναι τελικά ένα από τα στοιχεία που έκαναν τον συγκεκριμένο δίσκο τόσο σημαντικό.