PINK RADIO
Γκιντίκι & Θραξ Πανκc Το κέφι νίκησε τη ζέστη αλλα όχι και τον ήχο
Δύο σχήματα με ιστορία στο ελληνικό πανκ/φολκ ανέβηκαν στην Τεχνόπολη για ένα βράδυ με sing-along και κλασικά τραγούδια — αλλά κόπηκαν στη μέση από το ωράριο λήξης και ταλαιπωρήθηκαν από προβλήματα ήχου που δεν επέτρεψαν στη βραδιά να φτάσει εκεί που θα έπρεπε.
Η Τεχνόπολη Αθηνών άνοιξε τις πόρτες της το βράδυ της 28ης Ιουνίου για μια βραδιά αφιερωμένη σε δύο από τα πιο γνώριμα ονόματα της εγχώριας φολκ και πανκ σκηνής: τους Γκιντίκι και τους Θραξ Πανκc. Στα χαρτιά, μια σίγουρη συνταγή για ένα βράδυ χορού, sing-along και νοσταλγίας. Στην πράξη, η βραδιά είχε αρκετό κέφι — αλλά πάλεψε συνεχώς με δύο εμπόδια που δεν είχαν καμία σχέση με τις ίδιες τις μπάντες: τον περιορισμένο χρόνο και τον ήχο.
Και τα δύο σετ φαινόντουσαν εμφανώς κουρεμένα λόγω του περιορισμού στο ωράριο λήξης. Στις 23:30 έπρεπε να έχει τελειώσει η βραδιά λόγω θορύβου — μια λεπτομέρεια που, όσο λογική μπορεί να ακούγεται σε χαρτί, γίνεται γελοία στην πράξη: βγαίνεις από τη συναυλία ακριβώς στην ώρα της, για να πέσεις πάνω στα γειτονικά clubs που έχουν στα κόκκινα τη Βίσση μέχρι αργά. Το όριο θορύβου, προφανώς, δεν εφαρμόζεται σε όλους εξίσου.
«Έπρεπε να κλείσει η συναυλία στις 23:30 λόγω θορύβου — για να βρεθούμε αμέσως έξω, με τα clubs της περιοχής να βαράνε Βίσση στα κόκκινα.»
Αθήνα. Κλασικά τραγούδια, γνώριμοι στίχοι, κοινό που τραγουδά μαζί τους
Θράκη. Γκάιντα, κιθάρες και sing-along — όταν λειτουργεί ο ήχος.
ΓΚΙΝΤΙΚΙ
Το άνοιγμα της βραδιάς ανέλαβαν οι Γκιντίκι, και το έκαναν με τον πιο γιορτινό δυνατό τρόπο. Στη συνέχεια το σετ συνεχίστηκε κανονικά με τους Γκιντίκι, παίζοντας κλασικά τραγούδια που το κοινό περίμενε.
Το σετ είχε την ίδια αίσθηση χρονικής πίεσης που χαρακτήρισε όλη τη βραδιά, αλλά η οικειότητα του κοινού με το ρεπερτόριο κάλυψε σε μεγάλο βαθμό το πρόβλημα — όσο σύντομο κι αν ήταν, λειτούργησε.
Τα δύο τελευταία τραγούδια τα έπαιξαν μαζί με τους Θραξ Πανκc επί σκηνής, στήνοντας εξαρχής μια εικόνα συνεργασίας ανάμεσα στα δύο σχήματα παρά ανταγωνισμού.
ΘΡΑΞ ΠΑΝΚc
Το πιο εμφανές πρόβλημα της βραδιάς εντοπίστηκε στο σετ των Θραξ Πανκc, και ήταν καθαρά τεχνικό. Χρειάστηκαν περίπου δέκα λεπτά μέχρι να σταθεροποιηθεί κάπως η κατάσταση στον ήχο — χρόνος πολύτιμος μέσα σε ένα ήδη κοντό σετ. Ακόμα και μετά τη διόρθωση, ωστόσο, η ποιότητα δεν έφτασε σε ικανοποιητικό επίπεδο: στην αρχή η κιθάρα κάλυπτε ασφυκτικά όλα τα υπόλοιπα όργανα, ενώ αργότερα ο ρόλος αυτός πέρασε στη γκάιντα, σε σημείο που η ευκρίνεια του μείγματος να χαθεί τελείως — δύσκολο να ξεχωρίσεις τι ακριβώς ακούς μέσα στο σύνολο.
Κρίμα, γιατί η γκάιντα είναι ακριβώς το στοιχείο που κάνει τους Θραξ Πανκc να ξεχωρίζουν — όταν ακούγεται καθαρά, δίνει στο σύνολο μια ταυτότητα που δεν έχει κανένα άλλο σχήμα στην εγχώρια σκηνή. Το βράδυ της Τεχνόπολης, αυτή η ταυτότητα θολώθηκε από το ίδιο το μείγμα ήχου που έπρεπε να την αναδείξει.
Η βραδιά έκλεισε όπως άνοιξε: μαζί. Οι Γκιντίκι ανέβηκαν ξανά στη σκηνή για να κλείσουν το σετ από κοινού με τους Θραξ Πανκc, σε μια κίνηση που λειτούργησε σαν φυσική κορύφωση όλης της βραδιάς. Το πρόβλημα ήταν ότι έκλεισε ακριβώς εκεί που έπρεπε να συνεχίσει — ο κόσμος φώναζε για κι άλλο, αλλά το ωράριο δεν άφηνε περιθώριο για καμία συνέχεια.
Στιγμές
Και στα δύο σετ, το κοινό τραγουδούσε στίχο με στίχο τα κλασικά κομμάτια — απόδειξη ότι το ρεπερτόριο και των δύο σχημάτων παραμένει ζωντανό στη μνήμη του κόσμου.
Αξιοσημείωτη η παρουσία νεολαίας στο ακροατήριο — και όχι απλώς παρόντες, αλλά γνώστες κάθε στίχου. Σήμα ότι η σκηνή αυτή συνεχίζει να «μιλάει» και σε γενιές που δεν έζησαν την πρώτη της φουρνιά.
Το διάστημα όπου το σόλο τεχνικό πρόβλημα στους Θραξ Πανκc έτρωγε χρόνο από ένα ήδη κοντό σετ, με την μπάντα να παλεύει να σταθεροποιήσει τον ήχο επί σκηνής.
Τα δύο σχήματα έκλεισαν τα set των συγκροτημάτων παίζοντας μαζί τραγούδια — μια κίνηση που έδειξε συνεργασία αντί ανταγωνισμού ανάμεσά τους.
Η ηχητική κάλυψη στο σετ των Θραξ Πανκc χρειάστηκε γύρω στα δέκα λεπτά για να σταθεροποιηθεί, χωρίς ποτέ να φτάσει σε καλό επίπεδο. Κιθάρα και γκάιντα εναλλάχθηκαν στο να καλύπτουν το υπόλοιπο μείγμα, με αποτέλεσμα σε αρκετά σημεία να χάνεται η καθαρότητα του ήχου — ένα πρόβλημα που μια βραδιά με ήδη περιορισμένο χρόνο δεν μπορούσε να αντέξει.
Το αυστηρό όριο λήξης στις 23:30 λόγω θορύβου συνεχίζει να κόβει στη μέση βραδιές που θα είχαν όλο το δικαίωμα να κρατήσουν λίγο παραπάνω. Το αποκορύφωμα ήρθε στο τέλος, όταν οι Γκιντίκι ανέβηκαν ξανά για να κλείσουν μαζί με τους Θραξ Πανκc: ο κόσμος φώναζε να συνεχίσουν, αλλά το ωράριο δεν άφηνε κανένα περιθώριο. Αμέσως έξω από τον χώρο, τα γειτονικά clubs συνέχιζαν ανενόχλητα ως αργά — μια αντίφαση που έχει γίνει πια θεσμός στις υπαίθριες συναυλίες της Αθήνας: η ζωντανή μουσική σταματά «επειδή ενοχλεί», ενώ ο θόρυβος απλά μετακομίζει δύο δρόμους πιο κάτω.
Verdict
Μια βραδιά με αγάπη, κλασικά τραγούδια και κοινό που ήξερε κάθε στίχο — αλλά μια βραδιά που δεν μπόρεσε ποτέ να αναπτυχθεί πλήρως. Ο περιορισμένος χρόνος έκοψε τα setlists πριν προλάβει να χτιστεί η κατάλληλη διάθεση για χορό, και τα προβλήματα ήχου στους Θραξ Πανκc στέρησαν από τη βραδιά την καθαρότητα που η γκάιντα τους αξίζει. Οι Γκιντίκι και οι Θραξ Πανκc έδωσαν ό,τι μπορούσαν μέσα στο περιθώριο που τους δόθηκε — το κενό, αυτή τη φορά, το άφησε η διοργάνωση, όχι η μπάντα.
