«Di’Anno: Iron Maiden’s Lost Singer»: Πώς οι Iron Maiden στάθηκαν δίπλα στο ντοκιμαντέρ για τον χαμένο frontman τους

Δέκα χρόνια χρειάστηκαν για να ολοκληρωθεί ένα ντοκιμαντέρ που, στην αρχή, οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές του δεν ήθελαν να αγγίξουν.

Ο σκηνοθέτης Wes Orshoski, γνωστός για το βραβευμένο «Lemmy» (2010) για τον θρύλο των Motörhead, μίλησε στο «The David Ellefson Show» για το πώς οι Iron Maiden στήριξαν τελικά την ταινία του «Di’Anno: Iron Maiden’s Lost Singer», παρά την αρχική απόρριψη της συμμετοχής τους όταν τους προσέγγισε για πρώτη φορά το 2017. «Την επόμενη μέρα από την υπογραφή του συμβολαίου για την ταινία, το 2017, τηλεφώνησα στον Rod Smallwood [μάνατζερ των Iron Maiden]. Μου είπε “Λατρεύω την ταινία για τον Lemmy και λατρεύω τη δουλειά σου, αλλά δεν θα συμμετάσχουμε σε αυτό.”»

Πέντε χρόνια αργότερα, ωστόσο, κάτι άλλαξε. Ο Orshoski κατάφερε να καταγράψει την πρώτη πρόσωπο-με-πρόσωπο συνάντηση του Di’Anno με τον μπασίστα των Iron Maiden, Steve Harris, μετά από σχεδόν 40 χρόνια, σε μια συναυλία των Maiden στην Κροατία τον Μάιο του 2022. «Έβαλα κρυφά την κάμερά μου με τον Paul», περιγράφει ο σκηνοθέτης. Μόνο ο Harris εμφανίστηκε εκείνο το βράδυ. «Αυτό μου ράγισε την καρδιά. Σκεφτόμουν “πόσο ωραίο θα ήταν αν έμπαινε ο Dave [Murray], ή ο Adrian [Smith], ή έστω ο Bruce [Dickinson]”. Αλλά μόνο ο Steve ήρθε. Σε αυτή τη στιγμή, αν την ξαναδείτε, όλο το βάρος είναι σε εκείνη την αρχική στιγμή που κοιτάζονται και χαμογελούν. Δεν έχουν περάσει χρόνο μαζί εδώ και 40 χρόνια, δεν γνωρίζονται πια πραγματικά, αλλά σε αυτή τη στιγμή υπάρχει τρυφερότητα. Και μετά καταφεύγουν σε αυτή τη συνεσταλμένη βρετανική συμπεριφορά.»

Η πιο συγκινητική στιγμή της συνεργασίας ήρθε όμως μετά τον θάνατο του Di’Anno. Ο Di’Anno πέθανε στις 21 Οκτωβρίου 2024, στο σπίτι του στο Salisbury, σε ηλικία 66 ετών. Το επόμενο βράδυ, οι Iron Maiden — που έτυχε να παίζουν στο Xcel Energy Center του Saint Paul της Minnesota — τήρησαν ανεπίσημα ενός λεπτού σιγή προς τιμή του. «Το επόμενο πρωί δέχτηκα τηλεφώνημα από τον Dave Shack, από το γραφείο των Iron Maiden, που μου είπε “Θέλουμε να σου δώσουμε αυτό το υλικό.” Είναι ένα ακόμη παράδειγμα του πόσο cool είναι. Μου επέτρεψαν να αδειοδοτήσω τη μουσική και τα βίντεο, και μετά τηλεφώνησαν και μου έδωσαν αυτό, το οποίο ενίσχυσα με υλικό από θαυμαστές, ώστε να μπορείς να νιώσεις πώς ήταν να βρίσκεσαι στις εξέδρες εκείνης της αρένας.»

Η ταινία «Di’Anno: Iron Maiden’s Lost Singer» περιλαμβάνει συνεντεύξεις των James Hetfield (Metallica), Gene Simmons (Kiss), Steve Harris των Iron Maiden, καθώς και μελών των Exodus, Slayer, Megadeth, Overkill και Sepultura. Καταγράφει τη ζωή, την καριέρα και τις σκληρές υγειονομικές δοκιμασίες του Di’Anno, με σπάνιο αρχειακό υλικό από τα χρόνια ακμής του — έναν πρωτοπόρο που έσμιξε το metal με το punk και ηγήθηκε στα δύο πρώτα άλμπουμ των Iron Maiden.

Λόγω κακών συνηθειών της ζωής του, ο Di’Anno είχε καθιστεί αναπηρικά από τα μέσα της δεκαετίας του 2010, μια κατάσταση που επιδεινώθηκε δραματικά κατά τη διάρκεια της πανδημίας του COVID-19 — μέχρι που δύο θαυμαστές του ξεκίνησαν crowdfunding campaign που τον οδήγησε στην μετεγκατάσταση στην Κροατία. Εκεί, με τη βοήθεια θαυμαστών και γιατρών, έκανε μια δραματική ανάκαμψη, ξανασυνδέθηκε με τους πρώην συμπαίκτες του στους Maiden, ερωτεύτηκε, και τελικά επέστρεψε ηρωικά στη σκηνή.

Ο Di’Anno, ηγήθηκε των Iron Maiden στο ομώνυμο ντεμπούτο του 1980 και στο επόμενο «Killers» του 1981, πριν αποχωρήσει από το συγκρότημα το 1982, λίγο πριν την εμπορική έκρηξη του «The Number of the Beast» με τον νέο τραγουδιστή Bruce Dickinson.

Για τον Orshoski, η ταινία είναι κάτι παραπάνω από μια βιογραφία — είναι μια μαρτυρία για το πώς η αλληλεγγύη ενός θρυλικού συγκροτήματος μπόρεσε να στηρίξει, μέχρι την τελευταία στιγμή, έναν άνθρωπο που βοήθησε να τα χτίσει όλα.