Pulp: Η ιστορία με τον Brian Eno, τα 25.000 λίρες και η επιστροφή στα Mercury Prize

Οι Pulp βρέθηκαν ξανά στα Mercury Prize, τριάντα χρόνια μετά τη βράβευσή τους για το Different Class, και θυμήθηκαν μια ιστορία που λίγο έλειψε να καταλήξει σε μια αρκετά ακριβή παρεξήγηση. Πρωταγωνιστής, εκτός από το ίδιο το συγκρότημα, ήταν ο Brian Eno, ο οποίος παραλίγο να πετάξει στα σκουπίδια μια επιταγή 25.000 λιρών χωρίς καν να γνωρίζει ότι την είχε στα χέρια του.

Ο Jarvis Cocker, η Candida Doyle και ο Nick Banks μίλησαν στο NME κατά τη διάρκεια της φετινής τελετής, που πραγματοποιήθηκε στις 22 Οκτωβρίου στο Newcastle. Οι Pulp συμμετείχαν στη διοργάνωση εκπροσωπώντας το φιλανθρωπικό άλμπουμ Help(2) της War Child, στο οποίο έχουν συνεισφέρει με το τραγούδι Begging For Change.

Η παρουσία τους είχε ιδιαίτερη σημασία, καθώς το Help(2) αποτελεί τη συνέχεια του ιστορικού Help του 1995, ενός δίσκου που είχε συγκεντρώσει μερικά από τα σημαντικότερα ονόματα της βρετανικής μουσικής σκηνής για την υποστήριξη παιδιών που επηρεάζονται από πολέμους.

Και κάπως έτσι, η συζήτηση γύρισε αναπόφευκτα στο 1996.

Όταν ο Brian Eno παραλίγο να πετάξει το βραβείο

Εκείνη τη χρονιά οι Pulp κέρδισαν το Mercury Prize για το Different Class, αφήνοντας πίσω τους, μεταξύ άλλων, και την πρώτη συλλογή Help.

Το συγκρότημα αποφάσισε τότε να δωρίσει ολόκληρο το χρηματικό έπαθλο των 25.000 λιρών στη War Child. Μόνο που η παράδοση των χρημάτων δεν έγινε ακριβώς με τον πιο οργανωμένο τρόπο.

Όπως θυμήθηκε η Candida Doyle, είχε τοποθετήσει την επιταγή μέσα σε έναν φάκελο μαζί με το βραβείο και τα παρέδωσε στον Brian Eno, ο οποίος είχε διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην πρώτη φιλανθρωπική συλλογή.

Ο Eno θεώρησε ότι του έδιναν απλώς το βραβείο. Δεν είχε αντιληφθεί ότι μέσα στον φάκελο υπήρχαν και 25.000 λίρες.

Όταν η Doyle επικοινώνησε αργότερα μαζί του, εκείνος της αποκάλυψε ότι παραλίγο να πετάξει τον φάκελο.

Η ίδια θυμάται ακόμη τη συνάντηση, καθώς ήταν η πρώτη φορά που μιλούσε με τον Eno. Ο Jarvis Cocker, φυσικά, δεν έχασε την ευκαιρία να την πειράξει, σχολιάζοντας ότι από τότε μιλούν στο τηλέφωνο κάθε εβδομάδα.

Ούτε οι υπόλοιποι φαίνεται να έχουν ιδιαίτερα καθαρές αναμνήσεις από τη βραδιά της βράβευσης.

Ο Cocker παραδέχτηκε με το γνωστό του χιούμορ ότι είχε πιει τόσο πολύ ώστε δεν θυμάται σχεδόν τίποτα, ενώ ο Nick Banks ανέφερε ότι υπάρχουν τουλάχιστον πλάνα που τον δείχνουν να ψεκάζει τους πάντες με σαμπάνια.

Μάλλον μια αρκετά τυπική βραδιά για τους Pulp εκείνης της περιόδου.

Από το «Different Class» στο «Help(2)»

Το Different Class κυκλοφόρησε το 1995 και παραμένει ο δίσκος που ταυτίστηκε περισσότερο με την επιτυχία των Pulp. Με τραγούδια όπως τα Common People, Disco 2000 και Sorted for E’s & Wizz, το συγκρότημα κατάφερε να φτάσει σε ένα πολύ ευρύτερο κοινό, χωρίς να εγκαταλείψει τον ιδιαίτερο τρόπο με τον οποίο ο Jarvis Cocker παρατηρούσε και σχολίαζε την καθημερινότητα.

Δεν ήταν βέβαια μια ξαφνική επιτυχία. Οι Pulp είχαν ήδη διανύσει πολλά χρόνια στη βρετανική ανεξάρτητη σκηνή πριν φτάσουν σε εκείνο το σημείο.

Η επιστροφή τους στα Mercury Prize για λογαριασμό της War Child, τρεις δεκαετίες αργότερα, δημιουργεί μια ενδιαφέρουσα σύνδεση ανάμεσα σε δύο διαφορετικές περιόδους της καριέρας τους.

Ο Cocker παραδέχτηκε μάλιστα ότι το συγκρότημα είχε ζηλέψει κάπως όταν δεν προσκλήθηκε να συμμετάσχει στην πρώτη συλλογή Help το 1995.

Εκείνος ο δίσκος είχε ηχογραφηθεί μέσα σε μία ημέρα στα Abbey Road Studios, με τη συμμετοχή καλλιτεχνών όπως οι Oasis, Blur, Radiohead, Massive Attack, Portishead, Suede, Sinéad O’Connor και πολλών ακόμη.

Το νέο Help(2) συγκεντρώνει επίσης καλλιτέχνες από διαφορετικές μουσικές κατευθύνσεις, με τον James Ford να έχει αναλάβει την παραγωγή.

Ο Nick Banks στάθηκε ακριβώς σε αυτή τη δυσκολία, εξηγώντας ότι δεν είναι εύκολο να δημιουργηθεί μια ολοκληρωμένη συλλογή όταν συμμετέχουν τόσοι διαφορετικοί μουσικοί. Θεωρεί όμως ότι ο Ford κατάφερε να αναδείξει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους και να δώσει στον δίσκο συνοχή.

Οι Pulp ερμήνευσαν στην τελετή το Begging For Change, στο οποίο συμμετέχουν επίσης, μεταξύ άλλων, οι Damon Albarn, Grian Chatten, Kae Tempest και Carl Barât.

Το Help(2) δεν κατάφερε τελικά να κερδίσει το φετινό Mercury Prize. Το βραβείο απονεμήθηκε στη RAYE για το άλμπουμ This Music May Contain Hope.

Για τους Pulp, πάντως, η παρουσία στη διοργάνωση είχε περισσότερο συμβολικό χαρακτήρα. Ο Cocker χαρακτήρισε τιμή το γεγονός ότι εκπροσωπούσαν μια συλλογική προσπάθεια στην οποία συμμετείχαν τόσοι καλλιτέχνες.

Ο Jarvis Cocker πιστεύει ότι τα άλμπουμ επιστρέφουν

Στην ίδια συνέντευξη, οι Pulp ρωτήθηκαν τι είναι αυτό που κάνει έναν δίσκο πραγματικά καλό.

Η Candida Doyle έδωσε ίσως την πιο απλή απάντηση: καλά τραγούδια.

Ο Jarvis Cocker προτίμησε να μιλήσει για τον τρόπο με τον οποίο ακούμε μουσική σήμερα. Παρότι η βιομηχανία έχει στραφεί εδώ και χρόνια στα singles και στις ψηφιακές πλατφόρμες, ο ίδιος πιστεύει ότι το άλμπουμ επιστρέφει.

Αναφέρθηκε στην αύξηση των πωλήσεων βινυλίου και εξήγησε ότι πάντοτε θεωρούσε τον δίσκο βινυλίου έναν ιδανικό τρόπο ακρόασης. Κάθε πλευρά διαρκεί περίπου είκοσι λεπτά, αφήνοντας στον ακροατή τον χρόνο να ακούσει τη μουσική ως σύνολο, να κάνει ένα διάλειμμα και να επιστρέψει για τη συνέχεια.

Δεν είναι κάποια επαναστατική άποψη, αλλά έχει ενδιαφέρον να την ακούς από έναν μουσικό που προέρχεται από μια εποχή όπου το άλμπουμ ήταν το βασικό μέσο έκφρασης ενός συγκροτήματος.

Και οι ίδιοι οι Pulp έχουν κάθε λόγο να βλέπουν θετικά αυτή την επιστροφή.

Το 2025 κυκλοφόρησαν το More, τον πρώτο τους studio δίσκο έπειτα από 24 χρόνια, ο οποίος βρέθηκε επίσης στη λίστα υποψηφιοτήτων των Mercury Prize.

Ήταν μια επιστροφή που δεν στηρίχθηκε αποκλειστικά στη νοσταλγία. Οι Pulp παρουσίασαν νέο υλικό, διατηρώντας αρκετά από τα χαρακτηριστικά που τους έκαναν ξεχωριστούς, χωρίς να προσπαθήσουν να αναπαράγουν αυτούσιο τον ήχο της δεκαετίας του ’90.

Όσο για το μέλλον, ο Cocker έχει αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο νέας μουσικής, χωρίς όμως να δεσμεύεται για συγκεκριμένα σχέδια. Το συγκρότημα σκοπεύει να ξεκουραστεί για ένα διάστημα και στη συνέχεια να δει πώς θα προχωρήσει.

Προσωπικά, βρίσκω ευχάριστο το γεγονός ότι οι Pulp εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν τη μουσική τους με αυτή τη χαλαρή διάθεση. Δεν φαίνεται να αισθάνονται την ανάγκη να αποδείξουν κάτι ή να ακολουθήσουν ένα αυστηρό πρόγραμμα κυκλοφοριών.

Και η ιστορία με τον Brian Eno είναι μια ωραία υπενθύμιση ότι πίσω από τις μεγάλες στιγμές της μουσικής υπάρχουν συχνά μικρά, ανθρώπινα περιστατικά που αξίζει να θυμόμαστε.

Άλλωστε, δεν συμβαίνει κάθε μέρα να κερδίζεις ένα από τα σημαντικότερα βρετανικά μουσικά βραβεία και να κινδυνεύεις να χάσεις ολόκληρο το χρηματικό έπαθλο επειδή κάποιος δεν κοίταξε μέσα σε έναν φάκελο.