Ο Marc Almond και ο πρόωρα χαμένος Dave Ball — που έφυγε στις 22 Οκτωβρίου 2025 σε ηλικία 66 ετών — άφησαν πίσω τους ένα τελευταίο δώρο: το «Danceteria», τον έκτο και τελευταίο studio δίσκο των Soft Cell, που κυκλοφορεί στις 25 Σεπτεμβρίου 2026 μέσω Republic of Music. Ο Ball ολοκλήρωσε τον δίσκο μόλις δύο μέρες πριν φύγει — και είναι χάρη σε αυτό που η κυκλοφορία προχώρησε ως προγραμματιζόταν, ως πλήρης φόρος τιμής στο κληροδότημά του.
Ο Marc Almond εξήγησε τον τίτλο και το πνεύμα του δίσκου:
«Το “Danceteria” είναι μια ερωτική επιστολή στη Νέα Υόρκη των αρχών της δεκαετίας του ’80. Ο χρόνος που περάσαμε στη Νέα Υόρκη — όπου ηχογραφήσαμε τα τρία πρώτα μας άλμπουμ — μας διαμόρφωσε και τους δύο ως καλλιτέχνες και ανθρώπους. Το να γιορτάζουμε αυτή την περίοδο είναι μια κατάλληλη αποχαιρετιστήρια πράξη για τον Dave Ball και το τελευταίο studio άλμπουμ των Soft Cell.»
Το πρώτο single, το ομώνυμο «Danceteria», κυκλοφόρησε σήμερα μαζί με ένα «dazzling discotastic» video σε σκηνοθεσία της collage artist Vicki Bennett. Πρόκειται για ένα χαρούμενο, εορταστικό ξέσπασμα disco pop, με τα εμβληματικά φωνητικά του Almond να αιωρούνται πάνω από τις masterful, John Barry-esque minor chord progressions του Ball.
Νωρίτερα, τον Μάρτιο, είχε κυκλοφορήσει το «Out Come The Freaks», ένα cover του mutant disco κλασικού των Was (Not Was) του 1981, που λειτουργεί ως το closing track του δίσκου. Το κομμάτι περιλαμβάνει lead φωνητικά του Dave Ball και guest φωνητικά από τη Nona Hendryx — την εμβληματική τραγουδίστρια των Labelle, γνωστή από το «Lady Marmalade».
Για το μέλλον των Soft Cell, ο Almond ήταν κατηγορηματικός:
«Δεν μπορούν να υπάρξουν άλλες ηχογραφήσεις των Soft Cell χωρίς τον Dave — δεν θα ήταν δυνατό. Η θλιβερή πραγματικότητα είναι ότι ο Dave Ball ήταν η μισή Soft Cell, και εκτός από τη ζωντανή εμφάνιση, δεν μπορώ να γράψω τραγούδια Soft Cell χωρίς αυτόν.»
Οι Soft Cell εκτοξεύτηκαν στη φήμη στις αρχές της δεκαετίας του ’80 με το άλμπουμ «Non-Stop Erotic Cabaret» και το hit single «Tainted Love» — ένα cover του τραγουδιού της Gloria Jones του 1964 που έφτασε στην κορυφή των charts σε 17 χώρες. Σαράντα πέντε χρόνια αργότερα, αποχαιρετούν με έναν δίσκο που γεννήθηκε από αγάπη — για τη Νέα Υόρκη, για τη μουσική, και ο ένας για τον άλλον