Ημισκούμπρια: 20.000 κόσμος στην Πλατεία Νερού και τριάντα χρόνια ιστορίας

Υπάρχουν συγκροτήματα που δεν ανήκουν απλώς στη δισκογραφία, αλλά στην καθομιλουμένη — μέσα σε ατάκες που λέγονται χωρίς να θυμόμαστε πια από πού ξεκίνησαν, σε ρεφρέν που τραγουδιούνται περισσότερο σαν αντίδραση παρά σαν τραγούδι. Τα Ημισκούμπρια ανήκουν ακριβώς σε αυτή την κατηγορία, και το Σάββατο 20 Ιουνίου το απέδειξαν ξανά.

Ατμόσφαιρα μεγάλης γιορτής και έντονης ενέργειας επικράτησε στην Πλατεία Νερού, όπου το θρυλικό συγκρότημα πραγματοποίησε μια συναυλία που εξελίχθηκε σε ένα από τα πιο δυνατά live της καλοκαιρινής σεζόν, ξεσηκώνοντας χιλιάδες θεατές. Δέκα χρόνια μετά την τελευταία τους συναυλία, τα Ημισκούμπρια επέστρεψαν στο σανίδι μπροστά σε πάνω από 20.000 κόσμο, σε μια κατάμεστη Πλατεία Νερού.

Η αφορμή ήταν μια σημαδιακή επέτειος: τρεις δεκαετίες από την κυκλοφορία του θρυλικού ντεμπούτο τους, «30 Χρόνια Επιτυχίες» — ένας τίτλος που λειτουργούσε πάντα ως ένα από τα πιο γνωστά αστεία της ελληνικής μουσικής σκηνής, καθώς το συγκρότημα τον υιοθέτησε όταν μετρούσε μόλις λίγους μήνες ζωής. Το επετειακό Release Athens Festival, που γιορτάζει τα δικά του 10 χρόνια στα φεστιβαλικά δρώμενα, φιλοξένησε έτσι το αγαπημένο συγκρότημα που καταφέρνει να ενώσει ακροατές από διαφορετικά μουσικά είδη, σε μια ιστορική sold out live.

Το συγκρότημα επέστρεψε στη σκηνή με το χαρακτηριστικό του ύφος, συνδυάζοντας σάτιρα, ρυθμό και αδιάκοπο χιούμορ, σε ένα πρόγραμμα που δεν άφησε κανέναν ασυγκίνητο. Από τα πρώτα λεπτά της εμφάνισής τους, το κοινό ανταποκρίθηκε με ενθουσιασμό, δημιουργώντας μια ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα που μετατράπηκε σε διαρκές «πάρτι» μέχρι το τέλος της βραδιάς.

Η βραδιά απέκτησε ιδιαίτερο βάρος και από τους ειδικούς καλεσμένους που ανέβηκαν στη σκηνή. Μαζί με τα Ημισκούμπρια εμφανίστηκαν ο Φοίβος Δεληβοριάς, καθώς και οι Νίκος Βουρλιώτης και Μιχάλης Παπαθανασίου από τους Goin’ Through — συμμετοχές που υπενθύμισαν πόσο βαθιά έχει διαπλεχτεί η μουσική πορεία του τριάντα στην ελληνική σκηνή με άλλους σημαντικούς καλλιτέχνες.

Η συναυλία λειτούργησε ως συνάντηση δύο γενιών: εκείνων που τα άκουσαν όταν κυκλοφορούσαν σε CD και κασέτες, και εκείνων που τα ανακάλυψαν αργότερα σαν ψηφιακό αρχείο μιας πιο αναλογικής αθωότητας. Το ενδιαφέρον ήταν τόσο έντονο που οδήγησε ήδη σε ανακοίνωση επιπλέον εμφάνισης λόγω της αυξημένης ζήτησης — στις 3 Ιουλίου, στον ίδιο χώρο.

Για ένα συγκρότημα που έχτισε τη φήμη του στο χιούμορ και τη σάτιρα, η βραδιά της 20ής Ιουνίου ήταν κάτι παραπάνω από μια ακόμη sold-out εμφάνιση — ήταν η απόδειξη ότι η σχέση τους με το κοινό δεν έχει καμία ανάγκη από συντήρηση.