AC/DC, Foo Fighters, Slash και Lenny Kravitz μέσα από τον φακό της Scarlet Page

Τριάντα και πλέον χρόνια rock ιστορίας, από τον Jeff Buckley και τους AC/DC μέχρι τους Foo Fighters, τον Slash και τον Alex Turner, συγκεντρώνονται στη νέα έκθεση της Scarlet Page στο Λονδίνο.

Η έκθεση έχει τίτλο «Held: Three Decades Of Artists And Their Gibson Guitars» και ανοίγει στις 23 Σεπτεμβρίου στο Gibson Garage London, παραμένοντας εκεί μέχρι τον Φεβρουάριο του 2027.

Η ιδέα είναι αρκετά απλή αλλά και ταιριαστή για το συγκεκριμένο χώρο. Η Page άνοιξε το τεράστιο αρχείο της και επέλεξε φωτογραφίες μουσικών μαζί με τις Gibson κιθάρες τους, συνδυάζοντας live στιγμές, backstage φωτογραφίες και κανονικά portraits.

Και τα ονόματα είναι πολλά.

AC/DC, Foo Fighters, Lenny Kravitz, Slash, Jack White, Jimmy Page, Robert Smith των The Cure, Paul Stanley των Kiss, Brian Molko των Placebo, Paul Weller, John Squire των Stone Roses, Kelly Jones των Stereophonics, Robbie Williams και φυσικά αρκετοί ακόμη.

Δεν πρόκειται όμως απλώς για μια σειρά φωτογραφιών διάσημων μουσικών με κιθάρες.

Μέσα στην έκθεση υπάρχουν στιγμές που έχουν πλέον αποκτήσει τη δική τους θέση στη rock ιστορία.

Μία από αυτές είναι ο Jeff Buckley στη σκηνή του Pyramid Stage στο Glastonbury το 1995. Μια εμφάνιση από την πολύ μικρή περίοδο που ο Buckley πρόλαβε να βρίσκεται στο προσκήνιο και που σήμερα, τρεις δεκαετίες αργότερα, αποκτά αναπόφευκτα διαφορετικό βάρος.

Υπάρχει επίσης ο Angus Young των AC/DC από το 2003, όταν η μπάντα εμφανιζόταν μαζί με τους Rolling Stones, αλλά και ο Alex Turner από την επιστροφή των Arctic Monkeys στο Glastonbury το 2023.

Οι The Darkness εμφανίζονται μέσα από φωτογραφίες μιας περιόδου που η Page γνωρίζει πολύ καλά. Το 2004 πέρασε σχεδόν έναν ολόκληρο χρόνο στον δρόμο μαζί τους ως επίσημη φωτογράφος της μπάντας, την εποχή που το «Permission To Land» είχε μετατρέψει τους The Darkness σε ένα από τα μεγαλύτερα rock ονόματα της Βρετανίας.

Υπάρχει όμως και μια πολύ πιο αυθόρμητη ιστορία πίσω από τη φωτογραφία του Slash.

Η Page τον συνάντησε στο Sunset Marquee του Hollywood για ένα πολύ σύντομο portrait session. Ο Slash βιαζόταν επειδή έπρεπε να φύγει για έναν αγώνα των παιδιών του, αλλά όπως θυμάται η ίδια, χρειάστηκε μόνο μερικές στιγμές μπροστά στον φακό για να μεταμορφωθεί στον Slash που όλοι αναγνωρίζουμε.

«Βιαζόταν να προλάβει τον αγώνα των παιδιών του, αλλά μέσα σε λίγες στιγμές έγινε ο εμβληματικός εαυτός του μπροστά στην κάμερα.»

Αυτή είναι λίγο πολύ και η ιστορία ολόκληρης της καριέρας της Scarlet Page.

Δεν βρέθηκε απλώς μπροστά σε μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα της μουσικής. Βρέθηκε πολύ συχνά δίπλα τους σε στιγμές που τότε έμοιαζαν απλώς με άλλη μία συναυλία, άλλο ένα backstage ή άλλο ένα φωτογραφικό session και σήμερα αποτελούν μέρος της ιστορίας τους.

Η Page ξεκίνησε να φωτογραφίζει επαγγελματικά το 1993.

Η πρώτη φωτογραφία της που δημοσιεύθηκε ήταν του Chris Cornell και βρέθηκε στο οπισθόφυλλο του βρετανικού Raw Magazine. Έναν χρόνο αργότερα ταξίδεψε στην Αμερική για το Lollapalooza του 1994, φωτογραφίζοντας μεταξύ άλλων Beastie Boys και Smashing Pumpkins.

Εκεί, όπως έχει πει η ίδια, ουσιαστικά έμαθε τη δουλειά.

Η μεγάλη στιγμή ήρθε το 1995, όταν μία από τις φωτογραφίες της χρησιμοποιήθηκε στο artwork του «A Northern Soul» των The Verve. Από εκεί και πέρα το όνομά της άρχισε να εμφανίζεται όλο και συχνότερα δίπλα σε μερικούς από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες των επόμενων δεκαετιών.

Foo Fighters, Red Hot Chili Peppers, Rolling Stones, Placebo, Robbie Williams, Stereophonics. Περιοδείες, εξώφυλλα δίσκων, περιοδικά, βιβλία και αμέτρητα live.

Και ναι, το επίθετο δεν είναι σύμπτωση.

Η Scarlet είναι κόρη του Jimmy Page των Led Zeppelin, αλλά έχει φροντίσει εδώ και περισσότερο από τρεις δεκαετίες να δημιουργήσει μια εντελώς δική της διαδρομή στη μουσική φωτογραφία.

Ο ίδιος ο Jimmy Page βρίσκεται φυσικά και στην έκθεση, όπως και αρκετοί ακόμη κιθαρίστες διαφορετικών γενεών.

Για την ίδια, πάντως, το «Held» δεν είναι απλώς μια ευκαιρία να κοιτάξει πίσω την καριέρα της.

«Ήταν πραγματική χαρά να ψάξω ξανά μέσα στο αρχείο μου και να ανακαλύψω αυτές τις φωτογραφίες. Τώρα περισσότερο από ποτέ χρειαζόμαστε τη ζωντανή μουσική και ελπίζω αυτή η έκθεση να θυμίσει στον κόσμο τη δύναμη που έχει να μας φέρνει κοντά.»

Και ίσως αυτό είναι το πιο ενδιαφέρον στοιχείο μιας τέτοιας έκθεσης.

Σήμερα έχουμε χιλιάδες φωτογραφίες από κάθε συναυλία, τραβηγμένες μέσα σε λίγα λεπτά από εκατοντάδες κινητά. Όταν όμως κοιτάς μια φωτογραφία του Jeff Buckley από το 1995 ή του Angus Young από το 2003, καταλαβαίνεις τη διαφορά ανάμεσα στο να καταγράφεις απλώς κάτι που συνέβη και στο να πετυχαίνεις εκείνο το ένα καρέ που τελικά μένει.

Η Scarlet Page έχει μαζέψει αρκετά τέτοια καρέ μέσα σε τρεις δεκαετίες.

Και τώρα τα βγάζει ξανά από το αρχείο.